Nazwa Osiek oznacza w języku staropolskim zasiekę czyli leśne umocnienie lub warownię w lesie utworzoną z nagromadzonych i zespojonych ze sobą ściętych czyli zsieczonych pni drzewnych, której zadaniem była ochrona leśnego osiedla lub wyznaczonej granicy. Termin stosowany w średniowieczu, notowany od XIII wieku. Słowo osiek oznaczało zarówno przesiekę, zasiekę jak również umocnienie obronne wznoszone ze ściętych drzew. Wywód taki podaje Słownik staropolski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego oraz słowniki Nazwy miejscowe Polski i "Nazwy miast Polski" pod red. Kazimierza Rymuta.
Historia Miejscowość leżała na granicy Wielkopolski oraz Dolnego Śląska. Zachował się opis przebiegu granicy pomiędzy Wielkopolską a Śląskiem z roku 1531. Przebiegała ona koło błota (bagna) zwanego Biały Kał, gdzie stał kopiec graniczny pomiędzy wsiami Pakosław i Osiek po stronie wielkopolskiej oraz Piotrkosicami leżącymi na Śląsku. W błocie zwanym Troszyński Kał znajdował się kolejny kopiec graniczny wielkopolskich wsi Szkaradowo i Osiek oraz wsi Piotrkosice leżącej na Śląsku. Kolejny reces graniczny z 1549 odnotował kopiec ścienny wsi Pakosławie oraz Osieka leżący koło błota zwanego Biały Kał.