Język szwedzki (szw. , ) – należy do grupy języków skandynawskich w obrębie podrodziny języków germańskich. Jest językiem urzędowym Szwecji oraz – obok języka fińskiego w niektórych regionach – Finlandii. Pozostaje blisko spokrewniony z językami duńskim i norweskim, a w dalszym stopniu z farerskim i islandzkimSpokrewnienie języka Szwedzkiego. Dialekty języków skandynawskich tworzą kontinuum dialektalne, co oznacza, że granice między nimi są płynne, a w wielu przypadkach występuje wzajemna zrozumiałość.
Dialektologia W sytuacjach nieformalnych powszechnie używane są zróżnicowane dialekty nieliterackie. Większość z nich jest zrozumiała dla wszystkich użytkowników języka szwedzkiego. Obecnie można wyróżnić dwa zespoły dialektów: szwedzki i finlandzki (tzw. fińska odmiana języka szwedzkiego). Istnieje też zespół dialektów języka szwedzkiego z Estonii, jednak jego znaczenie zmniejszyło się po zajęciu tego kraju przez Armię Czerwoną, kiedy to większość estońskich Szwedów opuściła ten kraj. W południowej części Szwecji – Skanii (Skåne) – język mówiony uległ silnym wpływom duńskim, z charakterystyczną głęboką artykulacją spółgłosek, przypominającą wymowę duńską. Mieszkańcy Wysp Alandzkich mówią dialektem zbliżonym do północnosztokholmskiego.