W 1429 imiennie wymieniony został sołtys wsi Wach. W 1460 król polski Kazimierz IV Jagiellończyk ustalił wymiar ciężarów i robocizny należnych zamkowi w Międzyrzeczu ze wsi klasztornych należących do opactwa w Bledzewie w tym z Popowa. Mieszkańcy wsi mieli pracować dla zamku w takim wymiarze, jak mieszkańcy wsi należących do klasztoru w Paradyżu. W 1508 miejscowość należała do powiatu poznańskiego Korony Królestwa Polskiego, a w 1580 należała do parafii zemskiej. W 1603 stała się filią parafii w Sokolej Dąbrowie, a w 1640 w Zemsku.
W 1509 w okolicach miejscowości odnotowano puszczę bartną. Do XVI w. była to niewielka jednostka osadnicza licząca 10 zagrodników. W 1580 r. wieś duchowna, własność opata bledzewskiego, położona była w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 42..