Miejscowość wspominały liczne historyczne dokumenty prawne, własnościowe i podatkowe. W 1508 pobrano z miejscowości wiardunki królewskie od 6 półłanków i karczmy. W 1509 miał miejsce pobór od 6 półłanków, jednego łana sołtysa oraz z karczmy. W 1563 pobór od 6,5 łana, jednego łana sołtysa oraz łana lennego (mansus feudalis), a także od kowala, dwóch komorników i od karczmy. W 1564 we wsi było 6 łanów. W 1565 określono obowiązki mieszkańców Popowa wobec zamku w Międzyrzeczu. Mieszkańcy płacili razem 36 groszy wieprzowego oraz każdy po dwie ćwiertnie żyta, 3 ćwiertnie owsa, 2 kury oraz 30 jaj. Do ich obowiązków należało również: dwudniowe żęcie zboża na polach zamkowych, a ponadto mieli oni skosić wyznaczoną łąkę w Murzynowie koło Skwierzyny oraz zwieźć siano do zamku. Każdy miał także przywieźć wóz drewna na kwartał. Sołtys wsi był zwolniony z tych opłat. Ogólny dochód starostwa międzyrzeckiego ze wsi wynosił 17 złotych 4 grosze. W 1577 płatnikiem poboru był właściciel Popowa opat bledzewski. W 1580 zapłacił on pobór od 10 łanów, 10 zagrodników, 6 komorników, kowala oraz od pasterza wypasającego 30 owiec.