W zapisie języka nowogreckiego dwie kropki nad jotą i ypsilonem – , , , oznaczają, że wspomniane wyżej połączenia głosek należy wymawiać oddzielnie, a więc na przykład (rzymski) wymawia się []. Innym sposobem oznaczenia utrzymujących się jeszcze w niektórych wyrazach dyftongów jest znak akcentu nad pierwszą samogłoską (w dyftongach historycznych oznacza się drugi człon), np. [] (obok).
Afereza i apokopa W języku nowogreckim występuje często zjawisko tzw. aferezy – zaniku samogłoski początkowej wyrazu po wyrazie zakończonym na samogłoskę, np. zamiast (przyniósł mi). Analogicznym zjawiskiem jest apokopa, czyli zanik samogłoski wygłosowej przed wyrazem z samogłoską w nagłosie, np. zamiast (usłyszy).
Udźwięcznienie W języku nowogreckim częste jest zjawisko udźwięczniania spółgłosek bezdźwięcznych w otoczeniu spółgłosek dźwięcznych. Udźwięcznieniu ulegają: