Zniszczony został browar, karczma starościńska, mienie kościelne i uprowadzony inwentarz.
Po upadku Rzeczypospolitej Stanisławów znalazł się w zaborze austriackim (1795), w prowincji Galicja Zachodnia. Po wojnie Księstwa Warszawskiego z Austrią w 1809 Stanisławów znalazł się w granicach Księstwa Warszawskiego jako siedziba powiatu (1810). Wiosną 1812 roku przez Stanisławów przeszli na Moskwę żołnierze Napoleona I Bonaparte, jesienią rozbite wracają. Po powstaniu Królestwa Polskiego Stanisławów został wyznaczony na siedzibę miasta obwodowego (1816). Obwód stanisławowski składał się z powiatu stanisławowskiego i powiatu siennickiego. Wkrótce stolica obwodu stanisławowskiego została przeniesiona do Mińska Mazowieckiego. W lutym 1831 roku w okolicy Stanisławowa miała miejsce koncentracja wojsk rosyjskich idących na Warszawę. Brak perspektyw rozwoju gospodarczego oraz początek represji po powstaniu 1863 r. spowodował w 1866 roku likwidację powiatu stanisławowskiego, z którego powstał powiat radzymiński i nowomiński. W 1869 Stanisławów utracił prawa miejskie i staje się tylko siedzibą władz gminnych.
W 1905 r. miały miejsce wystąpienia rewolucyjne. W nocy z 28 lutego na 1 marca pozrywano godła carskie z urzędu gminnego, sądu i szkoły.