W 1510 miejscowość odnotowano pod obecną nazwą Stobno. Sołectwo było we wsi opuszczone. Mieszkało w niej wówczas 5 kmieci, którzy nie posiadali łanów, lecz uprawiali niewiele ziemi. W osadzie było także 3 karczmarzy. Kmiecie ci nie płacili nic plebanowi, a 3 karczmarze płacili po 3 solidy i świętopietrze. W 1565 w Stobnie odnotowano folwark oraz 6 kmieci gospodarujących na 3 śladach, 6 zagrodników, 6 kołodziejów, którzy płacili daninę zwaną leśne za korzystanie z drewna. Odnotowany pod tą datą został także młynik o jednym kole korzecznym leżący w odległości 0,5 mili od wsi. Do miejscowości przynależała również puszcza, na strudze Pokrzywnica: bory oraz lasy niewielkie, które według dokumentu nie przynosiły mieszkańcom pożytku. W połowie XVI wieku wieś leżała w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego.