W 1692 roku wieś zamieszkiwało czterech budników, działał też folusz. Wieś stanowiła własność królewską w starostwie ujsko-pilskim aż do 1772 r. Pod koniec XVI wieku miejscowość była wsią królewską należącą do królów polskich i leżała do starostwie ujskim w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 242..
Po I rozbiorze Polski trafiła w granice Królestwa Prus.
W latach 1926–1927 został zbudowany w stylu eklektycznym kościół pw. św. Franciszka z Asyżu, jako filia kościoła parafialnego w Pile.
Ludność niemiecka opuściła Stobno w 1945 r., a zastąpili ją Polacy, w większości z Kresów Wschodnich oraz Łemkowie. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa pilskiego.
Zabytki Do zabytków Stobna należy stopień wodny „Nowe nr 12”, na rzece Noteć, mający w składzie: urządzenia hydrotechniczne z 1896 r. dom z końca XIX w. budynek mieszkalno-gospodarczy z końca XIX w. schron bojowy z 1938 r.