W latach 1472–1531 właścicielem wsi byli bracia Jan oraz Gabriel Sulewski synowie Macieja. W 1481 Jan zapisał żonie Annie po 100 kóp groszy posagu oraz wiana na połowie Sulejewa. W 1526 Barbara Gorzyńska wdowa po Gabrielu Sulewskim toczyła spór sądowy ze swym szwagrem Janem Sulewskim o wygnanie z jej dóbr oprawnych w Sulejejwe zapisanych przez zmarłego męża. W 1526 woźny sądowy ogłosił wyrok, że sąd wydzielił wdowie jej oprawę w Sulejewie w postaci połowy dworu, stajnię, zagrodę i połowy dwóch innych zagród, połowę łana zamienionego przez zmarłego Gabriela na folwark, 1/8 stawów, jezior i błot, wszystkie sprzęty domowe, 1/4 ról osiadłych przez kmieci Wrzoska, Grada oraz 1/8 ról zamieszkanych przez zagrodników, a także 1/8 lasów, 1/8 łąk oraz strug. Po korzystnym dla siebie wyroku w 1527 Barbara sprzedała swoją oprawę zapisaną na Sulejewie za 110 grzywien Piotrowi Bojanowskiemu.
W 1510 odnotowano czynsz w wysokości 2 grzywien jaki ciążył na Sulejewie na rzecz altarii w Kąkolewie. W 1531 Jan Sulewski sprzedałe z zastrzeżeniem prawa wykupu Katarzynie Sulewskiej, żonie Wojciecha Kotowieckiego, jeden łan opuszczony w Sulejewie leżący przy granicy z Górką za 11 grzywien.