Majętności we wsi ma także w latach 1509–1522 Gabriel Sulewski brat Jana, który w 1521 zapisał swojej żonie Barbarze Gorzyńskiej po 55 grzywien posagu i wiana na połowie Sulejewa. W połowie XVI wieku jako właściciele odnotowani są Marcin oraz Łukasz Sulewscy. W 1589 Piotr Gałęski pozwał Marcina Sulewskiego o wyłowienie ryb z sadzawek w Sulejewie zwanych Kurdwańcze i Chocholcze.
Miejscowość odnotowały historyczne rejestry podatkowe. W 1510 odnotowano w Sulejewie jeden łan osiadły, 8 i 1/4 łanów opustoszałych oraz folwark. W 1530 pobór od jednego łana. W 1563 pobór od 2 i 1/4 łana, karczmy dorocznej, jednego komornika. W 1564 w Sulejewie było 3 i 1/4 łana. W 1566 pobrano podatki od 2 i 1/4 łana oraz 3 zagrodników. W 1580 pobór odbył się z części Marcina Sulewskiego od 1,5 łana, od 2 zagrodników po 4 grosze, a z części Piotra Gałęskiego od pługa najemnego robotnika zwanego ratajem, jednego zagrodnika oraz od 12 wypasanych owiec.
Wieś szlachecka zapisana jako Suliewo położona była w 1580 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s.