Można to zapisać w postaci:
gdzie pierwotną krzywą podaży jest a płacą minimalną
Jeśli rząd ustaliłby minimalną płacę na poziomie równym płacy, jaka byłaby na rynku konkurencyjnym, to monopsonista mógłby najmować pracowników po nowej stałej cenie. Firma ta będzie zwiększać zatrudnienie aż do momentu, gdy wartość krańcowego produktu zrówna się z wprowadzoną ceną minimalną, ponieważ w tym przypadku płaca nie zależy od ilości zatrudnionych pracowników. Z tego wynika, że monopsonista zatrudni taką liczbę pracowników, jakby operował na konkurencyjnym rynku pracy.
Monopson dyskryminujący Podobnie jak w przypadku monopolu, na rynku czynników może występować monopson dyskryminujący. Monopsonista może płacić różne ceny czynnikom, w zależności od tego co jest dla niego bardziej opłacalne. Przykładem może być sytuacja, gdy krańcowy koszt otrzymania dodatkowej jednostki nakładu z jednego rynku jest większy niż drugiego, to wtedy monopsonista może dyskryminować ceny i w ten sposób podnieść zysk, przez ograniczenie nabywania na pierwszym rynku i zwiększenie nabycia na drugim rynku. Dzięki temu koszty nabycia ogółem tego czynnika będą niższe bez zmniejszania ilości dostępnej do wykorzystania.