w kolejnej katastrofie zginęło dwóch członków załogi.
Po drugiej katastrofie program zamknięto. Łączny nalot wszystkich egzemplarzy wyniósł ok. 83 godziny. Siły Zbrojne ZSRR zrezygnowały z rozwijania tej koncepcji na rzecz ciężkiego śmigłowca Mi-6.
Konstrukcja Ka-22 był konstrukcją łączącą cechy śmigłowca i samolotu transportowego. Posiadał metalowy kadłub z klasycznym usterzeniem, skrzydła dwudźwigarowe z klapami oraz dwa pylony silnikowe na końcach skrzydeł, na których umieszczono zarówno wielołopatowe wirniki nośne, jak i śmigła ciągnące.
Napęd stanowiły dwa turbowałowe silniki TW-2WK (ros. ТВ-2ВК), później wymienione na D-25WK (ros. Д-25ВК). Moc przekazywano poprzez złożoną przekładnię jednocześnie na wirniki nośne i śmigła ciągnące. Synchronizację obu wirników zapewniał wał spinający o długości ok. 20 metrów.
Wirniki nośne o średnicy 22,5 m miały drewniano-kompozytowe łopaty o poszyciu sklejkowym. Końcówki łopat osiągały prędkości naddźwiękowe, co wymagało szczegółowych badań aerodynamicznych. Podczas zawisu klapy skrzydeł wychylano do 90°, redukując interferencję strugi wirnika ze skrzydłem.