Kazimierz Flatau (ur. 11 lipca 1910 w Warszawie, zm. 25 lipca 2000 w Poznaniu) – polski klawesynista, założyciel klasy klawesynu i nauczyciel w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej, krytyk muzyczny, wykładowca fizyki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, tłumacz i astrolog.
Życiorys Urodził się w rodzinie o silnych korzeniach akademickich i kulturalnych. Jego ojciec, Julian Flatau, był profesorem chemii, a matka, Fanny Anna Landau z domu Lévy (ur. 28 stycznia 1880 w Odessie), była prawnikiem oraz tłumaczką. Jej rodzicami byli Anna i Michał Landauowie. Prowadziła w Poznaniu salon dla polskiej i rosyjskiej arystokracji.
Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu w 1928 roku, następnie studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego ze specjalizacją chemiczną. Równolegle z nauką szkolną uczęszczał do Konserwatorium Muzycznego w Poznaniu. Był uczniem profesorów Mieczysława Eichstaedta, Bohdana Zaleskiego i Zygmunta Lisickiego.