Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Katowicach – największe z Wojewódzkich Przedsiębiorstw Komunikacyjnych w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Powstało z przekształcenia Śląsko-Dąbrowskich Linii Komunikacyjnych, uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach podjętą 27 lutego 1951 roku.
Struktura Przed postawieniem przedsiębiorstwa w stan likwidacji WPK składało się z 11 zakładów eksploatacyjnych:
Zakład Komunikacyjny nr 1 w Będzinie (zajezdnia tramwajowa i warsztaty), Zakład Komunikacyjny nr 2 w Chorzowie dz. Batory (zajezdnia tramwajowa i warsztaty), Zakład Komunikacyjny nr 3 w Bytomiu (zajezdnia tramwajowa w Bytomiu dz. Radzionków (ob. Stroszek) oraz zajezdnia autobusowa w Rozbarku), Zakład Komunikacyjny nr 4 w Gliwicach (zajezdnia tramwajowa i autobusowa), Zakład Komunikacyjny nr 5 w Katowicach (zajezdnia autobusowa w Śródmieściu Katowic oraz Oddział Autobusowy w Zawierciu), Zakład Komunikacyjny nr 6 w Jaworznie (zajezdnia autobusowa w Jaworznie oraz Oddział Autobusowy w Chrzanowie), Zakład Komunikacyjny nr 7 w Tychach (zajezdnia autobusowa i trolejbusowa w Tychach oraz Oddział Autobusowy w Czechowicach-Dziedzicach), Zakład Komunikacyjny nr 8 w Sosnowcu (zajezdnia autobusowa w Sosnowcu oraz Oddziały Autobusowe w Dąbrowie Górniczej dz.