Po sukcesie Ich nocy stał się pierwszoligową gwiazdą Hollywood i podpisał siedmioletni kontrakt, który przewidywał zarobki w wysokości 4 tysięcy dolarów tygodniowo przez pierwsze trzy lata, następnie 4,5 tys. dolarów tygodniowo przez kolejne 2 lata i 5 tysięcy dolarów na tydzień w ostatnich dwóch latach. Gable mógł grać co najwyżej w trzech filmach w danym roku kalendarzowym, a gdyby pracodawca chciał skorzystać z usług aktora w większym wymiarze, aktor zarobiłby dodatkowe 25 tysięcy dolarów za każdy dodatkowy film. mały|Gable w Buncie na Bounty Po Ich nocach zagrał w filmach Ludzie w bieli i Manhattan Melodrama z Myrną Loy oraz w Uwięzionych z Joan Crawford. Za rolę Fletchera Christiana, przewodzącego buntowi wobec despotycznego i okrutnego kapitana Bligha (Charles Laughton), w filmie Bunt na Bounty otrzymał w 1935 nominację do Oscara. Choć chwalił sobie współpracę na planie z Franchotem Tone, nie mógł porozumieć się z Charlesem Laughtonem. Biografowie aktora wysuwają tezę, jakoby Gable nie tolerował mężczyzn, którzy obnosili się ze swoim homoseksualizmem. Gable starał się zachować profesjonalizm w scenach z Laughtonem, a ten miał unikać kontaktu wzrokowego z filmowym partnerem. Sytuację opanował Irving Thalberg, apelując do obu aktorów, aby „nie zachowywali się jak primadonny”.