Historia wspinaczki Niegdyś uważane za niemożliwe do zdobycia, granitowe ściany El Capitana są teraz standardem wspinaczki wielkościanowejhttp://www.terra-quest.com/highsights/bigwall/elcaphis.html . „El Cap” ma dwie główne ściany, południowo-wschodnią oraz południowo-zachodnią, pomiędzy którymi znajduje się masywny „cypel” zwany The Nose (ang. nos). Współcześnie na El Capitana prowadzi wiele popularnych dróg wspinaczkowych, jednak najszerzej znaną jest posiadający najbogatszą historię The Nose.
Pionierzy na The Nose The Nose został pierwszy raz pokonany w 1958 przez Warrena J. Hardingahttp://nps.gov/yose/trip/guide/sumfall01.pdf , Wayne’a Merry’ego i George’a Whitmore’a w 47 dni stylem wyprawowym (oblężniczym) po długich przygotowaniach, z użyciem lin poręczowych łączących obozy na całej długości drogi. Pozwalały one wspinaczom schodzić na ziemię i z powrotem wracać na ścianę podczas 18-miesięcznego okresu przygotowań i poręczowania, jednak ich użycie wiązało się z wysokim ryzykiem, jako że ze względu na długotrwałe działanie niskich temperatur, liny niejednokrotnie pękały.