Ekipa wspinaczy używała głównie techniki sztucznych ułatwień, stosując liny, haki i śruby, by pokonać trudności.
Drugiego przejścia drogi The Nose dokonali w 1960 roku Royal Robbins, Joe Fitschen, Chuck Pratt i Tom Frost w 7 dni, również techniką sztucznych ułatwień, przejście miało jednak styl alpejski, nie wyprawowy. Było to pierwsze ciągłe przejście drogi, bez wracania do podstawy ściany i powrotu wzdłuż lin poręczowych. Pierwszym wspinaczem który pokonał The Nose solo był Tom Bauman, w roku 1969. W ciągu jednego dnia The Nose został zdobyty w 1975 przez Johna Longa, Jima Bridwella i Billy’ego Westbaya. Obecnie The Nose kusi wspinaczy o zróżnicowanym doświadczeniu i umiejętnościach, około 60% prób zdobycia kończy się sukcesem. Przebycie drogi zajmuje sprawnemu wspinaczowi 2-3 dni ciągłej wspinaczki.
Rozwój dróg wspinaczkowych mały|200px|El Capitan i rzeka Merced W latach 60. i 70. eksplorowane były inne ściany El Capitana, a wiele wytyczonych wtedy dróg jest popularna do dzisiaj. Pośród wczesnych klasyków wymienić można Salathe Wall (1961, Royal Robbins, Chuck Pratt i Tom Frost) na ścianie południowo-zachodniej i North America Wall (1964, Royal Robbins, Yvon Chouinard, Chuck Pratt i Tom Frost) na ścianie południowo-wschodniej. Również w latach 60.