Ludwik Bonaparte, książę Napoléon, lub Ludwik Napoléon, właśc. fr. Louis Jérôme Victor Emmanuel Léopold Marie, Prince Napoléon (ur. 23 stycznia 1914 w Brukseli, zm. 3 maja 1997 w Prangins) – głowa rodu Bonapartów w latach 1926–1997 i bonapartystowski pretendent do tronu.
Życiorys Pozbawiony przez prawo III Republiki (1886) o banicji dla wszystkich pretendentów do tronu wstępu na teren Francji książę Napoleon spędził dzieciństwo i młodość w Anglii, Belgii i Szwajcarii. Studiował prawo i nauki polityczne i społeczne na uniwersytetach w Lozannie i Louvain.
W chwili wybuchu wojny w 1939 zgłosił się jako ochotnik do armii francuskiej, ale premier Édouard Daladier zakazał go przyjąć. Napoleon wstąpił wtedy pod pseudonimem Blanchard do Legii Cudzoziemskiej i brał udział w walkach w Afryce Północnej. Po demobilizacji w 1941 powrócił do Francji i przyłączył się, nadal pod pseudonimem, do Ruchu Oporu (Résistance). W 1942 próbował przekraczając Pireneje przedostać się przez Hiszpanię do Portugalii i stamtąd do wojsk generała de Gaulle’a w Wielkiej Brytanii, ale został schwytany przez Niemców i osadzony w twierdzy koło Bordeaux.