Uzbrojenie przeciwlotnicze po wybuchu wojny stało się niewystarczające, wobec dominującej roli lotnictwa. Na czterech ocalałych okrętach na przełomie 1943 i 1944 wzmocniono je do 15 działek 25 mm, kosztem zdemontowanej drugiej wieży artylerii głównej i zmniejszenia liczby dział 127 mm do czterech. W porównaniu z okrętami amerykańskimi minusem jednak było stosowanie działek przeciwlotniczych stosunkowo małego kalibru oraz o mniejszej skuteczności naprowadzania, zwłaszcza przeciwko szybko poruszającym się celom. Od połowy 1944 liczbę działek przeciwlotniczych 25 mm zwiększano maksymalnie do 28. Zwiększano również zapas bomb głębinowych. Wzmocnienie uzbrojenia pociągało za sobą wzrost wyporności standardowej do ok. 2000 t (pełnej do ok. 2635 t) i zmniejszenie prędkości do ok. 29 w.
Rozwinięciem typu Asashio były niszczyciele typów Kagero i Yugumo – podstawowe japońskie jednostki tej klasy podczas wojny.