Do konkursu na koncesję przystąpiły cztery przedsiębiorstwa, ale zgłoszone oferty odbiegały od ogłoszonych warunków. Miasto przystąpiło do negocjacji tych ofert, ale ostateczne ustalenia odrzuciły jednak władze wyższego szczebla.
W 1905 roku kolejną ofertę budowy sieci tramwajów elektrycznych lub pneumatycznych złożył George Franz Karol Gustaw Poule, który chciał stworzyć, podobną do planowanej dwa lata wcześniej, sieć szerokotorową obsługującą trzy, a docelowo siedem linii. Również projekt z 1905 roku nie doczekał się realizacji.
Kolejne dwie propozycje powstały w 1908 roku i były związane z organizowaną Wystawą Przemysłu i Rolnictwa. Pierwsza oferta obejmowała budowę systemu tramwajów konnych, została więc odrzucona jako przestarzała. Druga zakładała budowę tramwaju elektrycznego, a proponowali ją Henryk Markusfeld i inż. Cyprian Apanowicz z koncernu „Siła i Światło”.
Tramwaj elektryczny miałby obejmować trzy linie rozpoczynające swoje trasy pod dworcem i kierujące się do: Jasnej Góry przez Nowy Rynek (pl. Daszyńskiego) do zakładów Motte (Elanex) do dworca Kolei Herbskiej (ul.