Sołtysem wsi był wówczas Józef Malewski, działacz o polskość Warmii.
W 1933 roku wieś liczyła 863 mieszkańców, a w 1939 było ich 904.
Do pierwszych lat po wojnie wieś była zamieszkiwana w większości przez rdzennych Warmiaków posługujących się gwarą warmińską języka polskiego.
W 1945 wieś wróciła w granice Polski.
W 1977 roku część sołectwa Jaroty (713 ha) włączono do granic administracyjnych Olsztyna. W 1988 włączono do granic miasta pozostałą część wsi (232,38 ha). Poza granicami miasta, w obrębie gminy Stawiguda, pozostała jedynie dawna kolonia wsi, obecnie stanowiąca samodzielne sołectwo również o nazwie Jaroty.
Historia osiedla Jaroty Pod koniec lat 70. XX w. nastąpił rozwój urbanistyczny Olsztyna w kierunku Jarot. W latach 80. i 90. w okolicach dawnej wsi rozrosła się największa pod względem liczby mieszkańców olsztyńska dzielnica mieszkaniowa – Jaroty. Złożona głównie z szeregu blokowisk stanowi „sypialnię” Olsztyna, która ciągle powiększa się w kierunku południowym (zabudowę stanowią tam obecnie głównie domki jednorodzinne) i zachodnim (obecnie notuje się tam gwałtowny rozwój zamkniętych osiedli mieszkaniowych).
W 2007 roku dokonano podziału osiedla.