Anna Piotrowna i jej mąż zaczęli otwarcie krytykować Aleksandra i jego wszechwładzę. Aby zabezpieczyć się przed ewentualnym buntem starszej z córek Piotra Wielkiego i Katarzyny wypłacił małżeństwu ponad milion florenów i zachęcił ich do opuszczenia Rosji.
Mienszykow jako quasi-regent wprowadził na dwór cesarski styl europejski, a także nakazał usunąć kamienne słupy na których wisiały ciała skazańców i zabronił stosowania takich praktyk. Zamierzał zlikwidować Tajną Radę, gdyż przy władzy absolutnej stała się zbędnym organem hamującym jego działania.
Swoboda Aleksandra w rządzeniu była powszechnie widoczna i coraz bardziej irytowała rody Dołgorukowowów, Golicynów i Tołstojów, a także samego cesarza. Dodatkowo książę okradał państwowy skarbiec.
Upadek i śmierć thumb|Mienszykow w Bieriozowie – XIX-wieczny obraz W. SurikowaKsiążę przez wrogów nazywany był deprawatorem, zbrodniarzem i złodziejem państwowych pieniędzy. Większość dworzan spiskowała przeciwko niemu. Cesarz, który lekceważył swoją narzeczoną – córkę Mienszykowa, oznajmił publicznie, że nie zamierza brać ślubu przed ukończeniem 25 roku życia.