Szczegóły konstrukcji radiowęzła opisane zostały w odrębnym artykule.
Zalety i wady radiofonii przewodowej W okresie rozwoju radiofonii przewodowej do jej zalet zaliczano: prostotę konstrukcji, niski koszt, zbędność źródła zasilania u odbiorcy, odporność na zakłócenia elektromagnetyczne.
Z czasem wszystkie wymienione zalety straciły na aktualności. Było to wynikiem powszechnego dostępu do elektryczności, burzliwego rozwoju techniki przekazu bezprzewodowego, masowej produkcji urządzeń radiowych oraz ich niskiej ceny, w końcu zastosowania najnowszych sposobów przekazywania informacji (Internet, przekazy satelitarne).
Radiofonia przewodowa w Europie Radiofonia przewodowa była najbardziej popularna w ZSRR. Tu liczba abonentów jeszcze przed II wojną światową przekroczyła 4 mln, a pod koniec lat 60. XX w. sięgała 40 mln. Powstawała także w pozostałych krajach socjalistycznych.
Radiofonia przewodowa nie była wyłącznie radziecką czy polską specjalnością, stosowały ją – w mniejszym zakresie – inne kraje europejskie. W 1947 r. w Anglii było 600 tys. głośników zasilanych z 300 dużych radiowęzłów. W 1959 r. ponad pół miliona abonentów zarejestrowanych było w Holandii. W Szwajcarii liczba abonentów „przewodowych” wynosiła w 1970 r. ponad 400 tys.