Współcześni pamiętnikarze oceniali go negatywnie, widząc w nim kontynuatora polityki represji wobec społeczeństwa Królestwa Polskiego. Zgodnie jednak przyznawali, że Kotzebue przez cały okres swego urzędowania starał się przestrzegać obowiązujących praw i twardą ręką likwidował samowolę podległej mu biurokracji. Postrzegano go raczej jako Niemca-ewangelika na służbie rosyjskiej, posłusznie i ściśle wykonującego polecenia władz zwierzchnich, niż jako inicjatora kolejnych represji wobec Królestwa Polskiego.

Zmarł 1 maja 1884 w Rewlu, obecnie Tallinn.

Odznaczenia Był odznaczony Orderem Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania, Orderem Świętego Jerzego III i IV klasy, Orderem Świętego Włodzimierza III i IV klasy, Orderem Świętej Anny II klasy, Orderem Świętego Stanisława I klasy oraz Bronią Złotą „Za Waleczność”.

Przypisy Identyfikacja na podstawie zachowanych fotografii.

Kategoria:Członkowie Rady Państwa Imperium Rosyjskiego Kategoria:Generał-gubernatorzy warszawscy Kategoria:Odznaczeni Bronią Złotą Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja