Z dniem 2 listopada 1923 roku został odkomenderowany na jednoroczny Kurs Doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Z dniem 15 października 1924 roku, ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do dyspozycji Ministra Spraw Wojskowych. Z dniem 20 listopada tego roku został przeniesiony do 11 pułku ułanów legionowych na stanowisko dowódcy pułku. W październiku 1925 roku został mianowany dowódcą I Brygady Kawalerii w Warszawie. 19 lipca 1926 roku został mianowany szefem Gabinetu Wojskowego Prezydenta RP. Z dniem 1 września 1928 został mianowany dowódcą XII Brygady Kawalerii w Ostrołęce, a w 1929 Brygadą Kawalerii „Poznań”.
10 listopada 1930 roku Prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki awansował go na stopień generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 4. lokatą w korpusie generałów. Jednocześnie zezwolił mu na nałożenie oznak nowego stopnia przed 1 stycznia 1931 roku.
W latach 1936–1938 był inspektorem Krakusów w Departamencie Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych i przeszedł w stan spoczynku.