Powołany w 1939 do służby czynnej, pozostał bez przydziału. Po kampanii wrześniowej, przez Rumunię, przedostał się do Francji, gdzie był w dyspozycji Naczelnego Wodza. Ewakuowany do Wielkiej Brytanii, do stycznia 1942 pozostawał w stanie nieczynnym, internowany z rozkazu gen. Władysława Sikorskiego w obozie oficerskim w Rothesay na szkockiej wyspie Bute. Od stycznia 1942 przeniesiony w stan spoczynku.
Po wojnie osiedlił się w Londynie, był członkiem Koła Generałów i Pułkowników Byłych Wyższych Dowódców.
Od 29 stycznia 1931 był mężem Aliny de Witte.
Zmarł 4 czerwca 1962 roku w Londynie. Został pochowany na Cmentarzu Brompton w Londynie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2037 (1921) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz 1, 2 i 3 w 1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 83) Złoty Krzyż Zasługi (29 kwietnia 1925)M.P. z 1925 r. nr 102, poz.