Samogłoski Litewski ma sześć samogłosek długich i pięć krótkich (nie licząc wątpliwego fonemu w nawiasie). Długość jest tradycyjnie uważana za cechę dystynktywną, chociaż krótkie samogłoski są też bardziej centralne:
przednie centralne tylneprzymknięte średnie () szerokie
Przynajmniej jeden badacz twierdzi jednak, że to rozróżnienie samogłosek luźnych i napiętych jest cechą relewantną lub przynajmniej równie ważną jak długośćGirdenis, Aleksas. (Teoretyczne podstawy fonologii litewskiej), wyd. 2., Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos inst., 2003. s. 222–232. .. Taka hipoteza prowadzi do poniższej tabeli.
przednie tylne długie krótkie długie krótkie przymknięte średnie otwarte
Obecność krótkiej samogłoski średniej przedniej niezaokrąglonej jest dyskutowana, gdyż dźwięk ten jest zastępowany przez wielu, jeśli nie większość Litwinów, samogłoską .
W standardowym litewskim samogłoski i zasadniczo nie mogą być wymawiane po spółgłoskach miękkich (wliczając ). W tej pozycji zmieniają się odpowiednio w i : 'pot = „na końcu” , ‘głęboki’ (B. l.p.) = ‘żołądź’ (B. l.p.) .