Na początku XXI wieku obiekt poddano badaniom przy zastosowaniu metody C14, na podstawie której Zygmunt Świechowski datował tetrakonchos na rok mniej więcej 970Z. Świechowski, Stan wiedzy na temat chronologii wczesnej architektury monumentalnej w Polsce po pięcioletnich badaniach przy zastosowaniu metody 14C. „Kwartalnik Architektury i Urbanistyki”. t. LVI, z. 3, s. 104–106. Należy jednak zaznaczyć, że ta metoda budzi kontrowersje, ze względu na możliwość popełnienia wielu pomyłek przy jej zastosowaniu..
Źródła pisane Wśród źródeł pisanych dotyczących Wawelu znajduje się kilka fragmentów, które pomogły w identyfikacji tetrakonchosu i posłużyły do wysnucia prawdopodobnej jego historii. Szerzej omawiane w literaturze przedmiotuMiędzy innymi: A. Szyszko-Bohusz, op. cit., s. 55–59, Z. Kozłowska-Budokowa, W sprawie wezwania rotundy NP Marii, „Studia do dziejów Wawelu” 3, Kraków 1968, s. 122–126; K. Żurowska, Rotunda wawelska, studia nad centralną architekturą epoki wczesnopiastowskiej, „Studia do dziejów Wawelu” 3, Kraków 1968, s. 8–11;