Oba silniki posiadały jeden wałek rozrządu w głowicy (SOHC), zasilane były dwugardzielowymi gaźnikami, moc na koła przenosiła zaczerpnięta z Alfasuda skrzynia biegów, w której zmieniono piąty bieg - został on zastąpiony nadbiegiem, przez co prędkość maksymalną dało się osiągnąć tylko na czwartym biegu.
Luksusowa wersja Quadrifoglio Oro wyróżniała się srebrną atrapą chłodnicy, dwukolorowy lakier (metaliczny lakier na górze karoserii oddzielony brązową listwą od ciemniejszego dołu oraz zderzaków) oraz białymi kloszami kierunkowskazów; beżowym, skórzanym lub materiałowym wnętrzem, drewnianą kierownicą oraz gałką zmiany biegów. Standardowe wyposażenie zawierało brązowe, barwione szyby, wycieraczki reflektorów przednich oraz lusterko boczne od strony pasażera.
Wariant z napędem na wszystkie koła, 33 1.5 4x4, został zaprezentowany w 1983 na Frankfurt Motor Show oraz dostępny w sprzedaży od grudnia tego roku. Napęd na koła tylne mógł być załączony przy każdej prędkości, poprzez przycisk znajdujący się przez lewarkiem zmiany biegów. Podobnie jak Quadrifoglio Oro, 4x4 charakteryzowało się lakierem two-tone, czerwonym lub srebrnym metalikiem oddzielonym dwoma białymi paskami; atrapa chłodnicy pokrywała się z kolorem nadwozia.