Altruizm będzie w sensie ewolucyjnym opłacalny, jeśli (adaptacyjny zysk obdarowanego, czyli polepszenie jego dostosowania) pomnożone przez () przewyższy (koszt ofiarodawcy, czyli pogorszenie jego dostosowania). Spełniony warunek w regule Hamiltona – czyli dodatnia zmiana poziomu dostosowania łącznego oznacza, że altruizm krewniaczy jest uzasadniony ewolucyjnie.
Tak więc, według koncepcji Hamiltona, w wyniku działań zwiększających dostosowanie włączne pula genów stopniowo wypełnia się genami odpowiadającymi za owo altruistyczne działanie. Osobniki dysponujące tymi genami mają wrodzoną dyspozycję do zachowań altruistycznych wobec osobników spokrewnionych.
Wrodzone mechanizmy służebne wobec altruizmu krewniaczego Wymogiem altruizmu krewniaczego jest dysponowanie przez osobniki wrodzonymi (przekazywanymi genetycznie) mechanizmami rozpoznawania pokrewieństwa – aktywującymi zachowania altruistyczne. Zaproponowano kilka takich wrodzonych mechanizmów mających służyć altruizmowi krewniaczemu: