Ekstubacja Ekstubacja to proces usunięcia rurki intubacyjnej. Przed ekstubacją należy podać do oddychania 100% tlen, należy również dokonać odsysania wydzieliny z tchawicy i gardła. Ekstubację najlepiej wykonać na wdechu. Tlen należy podawać jeszcze przez kilka minut po usunięciu rurki intubacyjnej przez maskę twarzową. Obowiązkowo należy się upewnić, że pacjent oddycha swobodnie i potrafi samodzielnie zapewnić sobie drożność dróg oddechowych np. odruchem kaszlowym.
Decyzję o ekstubacji podejmuje się gdy: pacjent jest w stanie prowadzić wentylację spontaniczną (częstość oddechu 8-20/min), posiada zdolność połykania, pacjent ma zdolność odkrztuszania (odruchy obronne), pacjent jest dostatecznie świadomy i reaguje na polecenia (np. otwiera oczy na polecenie), prawidłowa wartość saturacji tlenem.
Główne powikłania intubacji thumb|200px W czasie laryngoskopii Niezamierzona intubacja przełyku i zachłyśnięcie treścią żołądkową. Niezamierzona intubacja oskrzela, zwykle prawego i w konsekwencji brak wentylacji obu płuc. Uszkodzenie uzębienia, włącznie z wybiciem zęba / zębów. (w przypadku konieczności zaintubowania pacjenta w bardzo krótkim czasie np.