Połowa dochodów z karczmy przewidziana była dla sołtysa, a połowa dla kapituły warmińskiej. W 1535 r. dołączono do Dajtek 6 łanów z majątku w Gronitach. W 1689 roku, na prośbę sołtysa Tomasza Thurau, wystawiono odnowiony dokument lokacyjny.
Deuthen było typową wsią warmińską tamtych czasów z dominującą na tym terenie zabudową drewnianą, gdzie zagrody formowały dwa rzędy wzdłuż sporego, prostokątnego majdanu. Jako że wieś znajdowała się pośród puszczy pełnej drapieżników, na ów majdan spędzano z pastwisk bydło na noc. Całość otaczał dębowy parkan z dwiema bramami wejściowymi stojącymi po stronach niezabudowanych. Gdzieniegdzie można jeszcze ten układ starej wsi odnaleźć, jednak później środek majdanu wypełniła zachowana w części, nieregularna zabudowa. Budynki stały prostopadle do podążającego w kierunku południowo-zachodnim traktu olsztyńsko-ostródzkiego, który wyewoluował w obecną ulicę Sielską.