Oryginalnie „Indianapolis” miał być krążownikiem lekkim (symbol CL-35), w wyniku ustaleń traktatu waszyngtońskiego zamieniono go na krążownik ciężki (symbol CA-35) z datą 1 lipca 1931.
Krążowniki Portland według projektu miały długość całkowitą 610 stóp 3 cale (186,00 m), długość na linii wodnej 592 stóp (180,00 m), szerokość całkowita 64 stóp 6 cali (19,66 m), z zanurzeniem 21 stóp (6,4 m). Maksymalne zanurzenie wynosić miało 24 stóp (7,3 m). Wyporność standardowa została wyliczona na 10 258 ton metrycznych (10 096 ton angielskich, 11 308 ton amerykańskich), wyporność pełna miała wynieść 12 755 ton metrycznych (12 554 tony angielskie, 14 060 ton amerykańskich). Po zakończeniu budowy okazało się, że właściwa wyporność standardowa to 9800 ton metrycznych (9600 ton angielskich, 10 800 ton amerykańskich). Okręt posiadał dwa charakterystyczne, odchylone od pionu kominy, przedni maszt trójnożny, małą wieżę i maszt palowy z tyłu. W 1943 dodano przed drugim kominem mały maszt trójnożny, jak również charakterystyczny przelicznik artyleryjski na rufie.