Mimo iż generalny menadżer John Muckler został nazwany Działaczem Roku został on zwolniony z powodu ciągłych utarczek z Nolanem. Hašek, który opowiadał się po stronie Mucklera, powiedział w wywiadzie podczas rozdania nagród NHL za rok 1997, że lepiej byłoby jakby Nolan nie dostał przedłużenia kontraktu. Pomimo wygrania Jack Adams Award dla najlepszego trenera Nolan dostał ofertę kontynuowania pracy z Sabres tylko przez jeden rok. Odrzucił ją właśnie z powodu zbyt krótkiego okresu i postanowił rozstać się z organizacją Sabres. Ta decyzja zdenerwowała liczne grono fanów, które popierało Nolana i obarczyli za to winą Haška, który, według nich, próbował się pozbyć trenera. Przez pierwsze sześć tygodniu kolejnego sezonu fani tak głośno buczeli na trybunach, że pracownicy hali musieli odtwarzać z kasety dźwięki radosnych kibiców dla przeciwwagi. Hašek grał jednak na tyle dobrze, że powoli odzyskiwał przychylność fanów. Ponownie wygrał Trofeum Vezina, a także Lester B. Pearson Award i Trofeum Harta, stając się jednym z niewielu bramkarzy, którzy zdobyli tę ostatnią nagrodę. Wśród nich były tacy zawodnicy jak znajdujący się już w Galerii Sław Jacques Plante, Chuck Rayner i Roy Worters.