W sezonie 1997/98 Hašek rozegrał rekordową liczbę 72 spotkań i ustanowił rekord drużyny pod względem czystych kont, których uzbierał 13. Sześć z nich padło w grudniu, co wyrównało rekord wszech czasów NHL shutoutów w jednym miesiącu. Ponownie wygrał Lester B. Pearson Award, Trofeum Harta i Trofeum Vezina, stając się pierwszym bramkarzem, który dwukrotnie został wybrany MVP ligi.
Sezon 1998/99 nie był najlepszy w wykonaniu Buffalo, lecz Hašek i tak ustanowił rekord ze średnią 1.87 bramek wpuszczonych na mecz (GAA) i 93.7% obronionych strzałów. Sabres udało się, z siódmego miejsca na Wschodzie, awansować do finału playoff, gdzie przegrali jednak w sześciu meczach z Dallas Stars. W decydującym meczu, jednym z najdłuższych w historii NHL, Hašek obronił 50 strzałów a jego vis-à-vis, Ed Belfour, interweniował skutecznie 53 razy. Spotkanie skończyło się po kontrowersyjnej bramce Bretta Hulla w trzeciej dogrywce. W momencie strzału, jedna łyżwa Hulla znajdowała się w polu bramkowym, co według ówczesnych przepisów powinno powodować nieuznanie bramki. Sędziowie bramkę jednak uznali. Po meczu Hašek nie krył oburzenia, mówiąc „Może sędzia wideo poszedł do łazienki. Może spał.