3 lat.
Śpiączka „gambijska” wywołuje wolno postępujące zapalenie mózgu, a najczęstszy objaw to powiększenie węzłów chłonnych (objaw Winterbottoma – powiększenie węzłów karkowych). Bez leczenia do zgonu dochodzi po wielu miesiącach lub latach.
W miejscu ukąszenia owada i zakażenia pasożytem powstaje guzek zapalny (chancre), który jest bolesny i zwykle ulega owrzodzeniu. W ciągu 1–2 tygodni guzek ustępuje. Następnie występuje cykliczna parazytemia z cyklicznie pojawiająca się gorączką, która trwa 1–2 dni.
Przy zakażeniach świdrowcem T. gambiense początek objawów może być latentny. W późniejszej fazie zakażenia mogą wystąpić: uszkodzenie mięśnia sercowego bóle głowy zaburzenia świadomości zaburzenia motoryczne objawy pozapiramidowe (sztywność mięśni) ataksja drgawki zaburzenia faz snu i czuwania „śpiączka afrykańska” – senność w ciągu dnia u > 60% chorych i bezsenność w nocy < 10% zaburzenia zachowania i osobowości drażliwość objawy psychotyczne
Pod koniec przebiegu choroby stupor przechodzi w śpiączkę. Bez leczenia śmiertelność praktycznie równa się 100%.