LiteraWymowaPrzykładdW złożeniach de, di wymawiane jak polskie dzi., (prawo, prosty) (począwszy od)lNa końcu wyrazu wymawiane ł. (przedniojęzykowe w Portugalii, wargowe w Brazylii). (źle, zło), (Brazylia) Sekwencja li staje się palatalizowana tak samo jak lh. (sandał), (literatura)nSekwencja „ni” zostaje palatalizowana tak samo jak ń/ni w języku polskim. (Polska), (Sonia)Sekwencja nh staje się aproksymacją podniebienną, a następnie nosuje poprzedzającą samogłoskę, podobnie jak państwo. (sen)rForma mocna (r na początku wyrazu lub rr) zwykle wymawiana gardłowo. W Brazylii dźwięk zbliżony do polskiego h.Na końcu wyrazu bywa wymawiane gardłowo lub pomijane. (korek), (żelazo)sW większości Brazylii wymawia się je głównie jako s lub z, natomiast w niektórych regionach jako sz lub ż (szczególnie w Rio de Janeiro, Espírito Santo, Bahia, Pernambuco, Belém, Manaus i Florianópolis). (sierpień), (począwszy od)tW złożeniach te, ti wymawiane jak polskie ci. (nieśmiały), (ludzie)zW większości Brazylii wymawia się je głównie jako s lub z, natomiast w niektórych regionach jako sz lub ż (szczególnie w Rio de Janeiro, Espírito Santo, Bahia, Pernambuco, Belém, Manaus i Florianópolis).