Uniwersytecka „Historia Buddyzmu Theravada” opisuje"History of Theravada Buddhism in South-East Asia with special reference to India and Ceylon" Kanai Lal Hazra M.A., LL.B., Dip. Lang., Ph. D. Lecturer in Pali; s.14; Calcutta University; 1982.: „Budda początkowo wzbraniał się przed nauczaniem swojej nowej doktryny... Pierwsze nauczanie, znane było jako Dhammacakkappavattana Sutta, tudzież „Obrót Kołem Dharmy”... Następnie nauczał Środkowej Ścieżki Ośmiu Szlachetnych Prawd... Potem nauczał Czterech Szlachetnych Prawd... Po czym on również przekazał suttę Anattalakkhatasutta, w której wspomniał o podstawowej doktrynie swojej nowej religii (przypis 4: Mahavagga, I, 6; SN, III, p, 66.). Ona dotyczyła doktryny anatta”.
Zastosowanie Pojęcie anatmana (pali: anatta) w buddyzmie rozpatruje się w stosunku do nawykowej i błędnie przyjmowanej własnej tożsamości, własnego „ja”, czy własnego „bycia”, która jest źródłem cierpienia dukkha.