Przerysowanie świata przedstawionego Przestrzeń, w której rozgrywają się wydarzenia, jest przestrzenią zmyśloną, na co wskazuje już sama nazwa miasta – Edge City („Krańcowe Miasto”). Określenie miasta przymiotnikiem „krańcowe” pozwala zasygnalizować, że znajduje się ono na skraju pomiędzy rzeczywistością a absurdem. Świat filmu jest światem bardzo plastycznym, w którym pojawiają się typowo kreskówkowe i komiksowe sposoby obrazowania, jak np. dosłowne „rozkraczenie się” samochodu Stanleya na moście czy dosłowne, animowane „wyskakiwanie” serca Maski na widok Tiny w Coco Bongo.
Stereotypowość plenerów filmowych pozwala również na ich barwne wyeksponowanie: Coco Bongo to egzotyczny klub, w którym spotyka się elita oraz miejskie gangi; park, w którym dochodzi do pierwszego bezpośredniego spotkania Tiny i Stanleya-Maski wpisuje się w konwencję wodewilową.
Sceny, w których Stanley zamienia się w Maskę, obfitują w burleskowe i groteskowe komentarze do rzeczywistości. Bardzo często nawiązują one do innych konwencji filmowych (wodewil, musical, kreskówka, film gangsterski, komedia romantyczna, film superbohaterski), dzięki czemu ten wielki kolaż można odczytywać jako parodię współczesnego kina rozrywkowego, bazującego na znanych i utartych schematach.