Na późniejszy rozwój wsi miała wpływ budowa Kolei Koszycko-Bogumińskiej i oddanie stacji w Boconowicach.
Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 34 budynkach w Boconowicach na obszarze 388 hektarów mieszkało 355 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 91,5 os./km². z tego 289 (81,4%) mieszkańców było katolikami, 66 (18,6%) ewangelikami, 343 (96,6%) było polsko-, 5 (1,4%) niemiecko- a 2 (0,6%) czeskojęzycznymi. Do 1910 roku liczba budynków wzrosła do 42 a mieszkańców spadła do 330, z czego 323 było zameldowanych na stałe, 265 (80,3%) było katolikami, 65 (19,7%) ewangelikami, 320 (97%) polsko- a 3 (0,9%) niemieckojęzycznymi.
Po I wojnie światowej miejscowość znalazła się w granicach Pierwszej Republiki Czechosłowackiej. W 1938 wraz z pozostałą częścią Zaolzia weszła w skład II Rzeczypospolitej, a podczas II wojny światowej w granicach III Rzeszy. Po wojnie znów w Czechosłowacji a od 1993 w Czechach. W latach 1975–1990 miejscowość była dzielnicą miasta Jabłonków.
Demografia Rok1869188018901900191019211930195019611970198019912001Liczba ludności 253 282 295 355 330 346 344 385 445 216 396 371 428