Wygnany z Bizancjum, powrócił do Tyrnowa, gdzie założył monaster Trójcy Świętej, który stał się następnie centrum tzw. tyrnowskiej szkoły piśmienniczej. W 1375 r. został obrany patriarchą tyrnowskim. Jego działalności kres położył najazd wojsk tureckich w 1393 r. Pod nieobecność cara, kierował obroną Tyrnowa przed Turkami. Po upadku miasta został przez zdobywców zesłany do Monasteru Baczkowskiego. Zmarł pomiędzy rokiem 1401 a 1411Kwestia ta budzi spory. T. Wasilewski wskazuje na przełom lat 1401/1402 (Historia Bułgarii, s. 301), D. M. Lang na rok 1402 (Bułgarzy, s. 116), H. Czajka na 1404 (Mały Słownik, s. 110), a T. Dąbek-Wirgowa określa datę śmierci Eutymiusza na lata 1410–1411 (Historia literatury bułgarskiej, s. 44). Nie jest znana ani dokładna data jego zgonu, ani miejsce pochówku - prawdopodobnie grób Eutymiusza znajdował się w głównej cerkwi Monasteru Baczkowskiego, która w 1604 r. została rozebrana w związku z budową nowej.