thumb|240px|Mieczysław (Miecio) Horszowski w 1906 Mieczysław Horszowski (ur. 23 czerwca 1892 we Lwowie, zm. 22 maja 1993 w Filadelfii) – polski pianista, kameralista i pedagog.

Życiorys Mieczysław Horszowski pochodził z wyznającej katolicyzm żydowskiej rodziny, która prowadziła we Lwowie skład fortepianów. Francuski krytyk André Tubeuf powiedział o nim: Horszowski był zarówno bardzo żydowski, jak i bardzo katolicki, tak potrafią tylko Polacy.

Uczył się grać w Galicyjskim Towarzystwie Muzycznym we Lwowie u Karola Mikulego. W wieku siedmiu lat wyjechał do Wiednia, gdzie pobierał nauki u Teodora Leszetyckiego. Do nauczycieli jego należeli także: Henryk Melcer-Szczawiński, Mieczysław Sołtys i Stanisław Niewiadomski.

W 1901 r. zadebiutował publicznie w Warszawie, grając I Koncert fortepianowy Beethovena. Jako dziecko odbył tournée po Europie i Stanach Zjednoczonych.

W 1905 Horszowski zagrał dla G. Faurégo i spotkał się z C. Saint-Saënsem w Nicei. W 1911 Horszowski przestał koncertować, aby rozpocząć studia literatury, filozofii i historii sztuki w Paryżu. Pablo Casals namówił Horszowskiego, aby powrócił do gry na fortepianie. Po I wojnie światowej, Horszowski zamieszkał w Mediolanie. W 1940 r.