przed wkroczeniem Niemców do Paryża przeprowadził się do Nowego Jorku.
Po II wojnie światowej często dawał koncerty z Pablo Casalsem, Aleksandrem Schneiderem i Józsefem Szigetim. W 1957 roku Horszowski wykonał serię solowych koncertów, na których grał głównie Beethovena. Od 1960 r. dodał do swojego repertuaru sonaty Mozarta.
Jego innymi ulubionymi kompozytorami byli m.in.: Arthur Honegger, Vincent d’Indy, Bohuslav Martinů, Igor Strawinski, Karol Szymanowski i Heitor Villa-Lobos.
Mieczysław Horszowski nagrywał płyty w takich wytwórniach jak m.in.: HMV, Columbia Records, RCA, Deutsche Grammophon, Nonesuch Records i inne. Jego uczniami byli między innymi: Steven de Groote, Richard Goode, Anton Kuerti, Murray Perahia oraz Peter Serkin.
W 1960 był członkiem jury VI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie.
Swego czasu był najstarszym koncertującym pianistą świata, występował w wieku 92 lat (zagrał w Warszawie w 1984 roku).
Przypisy
Linki zewnętrzne Portret z biografią
Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Lwowskiego Kategoria:Konwertyci na katolicyzm z judaizmu Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Polscy jurorzy Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina Kategoria:Polscy pianiści klasyczni Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1993