Rozstaw szyn na wszystkich liniach metra wynosi 1445 mm (o 10 mm więcej od rozstawu standardowego). Sieć dzieli się na linie o skrajni wąskiej (1-5 oraz R) i linie o skrajni szerokiej. Różnią się one techniką wykonania tuneli, parametrami technicznymi, nie są one kompatybilne.
Linie o skrajni wąskiej początkowo miały stacje o peronach długości 60 m (na linii 5 powstały stacje o długości 90 m), stacje na liniach 1 i 3 zostały w późniejszych latach wydłużone do 90 m. Stacje położone są stosunkowo płytko, zazwyczaj nie głębiej niż 20 m pod poziomem ulic. Średnia odległość między stacjami wynosi 630 m. Skrajnia pozwala na eksploatację wagonów do 2,40 m szerokości i 3,49 m wysokości.
Linie o skrajni szerokiej były budowane w śródmieściu bardzo głęboko (nawet 48 m pod poziomem terenu). Długość peronów na nich wynosi ok. 115 m, a średnia odległość między stacjami 850 m (więcej na liniach wylotowych). Skrajnia pozwala na eksploatację wagonów do 2,80 m szerokości i 3,80 m wysokości.
Zasilanie odbywa się poprzez sieć trakcyjną napowietrzną, zazwyczaj ze sztywnej szyny. Linie 1, 4, 5 i 9 zasilane są napięciem 600 V, natomiast reszta linii została zmodernizowana do standardu 1500 V.