Uznano, że nowe karabinki mają zbyt duże gabaryty, natomiast pistolety samopowtarzalne PM zapewniają zbyt małą siłę ognia. Rozwiązanie pośrednie (względem siły ognia i gabarytów) miał zapewnić pistolet automatyczny APS z dołączaną kolbo-kaburą. Nowa broń okazała się jednak kosztowna w produkcji i niewygodna w użytkowaniu dla załóg pojazdów (ciężka i duża kolbo-kabura którą łatwo zahaczano o wystające elementy). Ostatecznie dla załóg wprowadzono karabinki AK ze składanymi kolbami (AKS), natomiast pistolety APS wycofano, przenosząc je w niewielkiej liczbie do sił specjalnych.
W latach 70 XX wieku firma Heckler & Koch próbowała zainteresować niemiecką policję swoim pistoletem HK VP70, jednak i w tym przypadku nie dostrzeżono szczególnych zalet tego typu broni, uznając za sensowniejsze kompaktowe pistolety maszynowe MP5K i MP5KA1. Analogiczna sytuacja spotkała również pistolety rozwijane w innych państwach, jak np. włoskie Beretty 951R i 93R, czeskiego CZ 75 FULL AUTO czy austriackiego Glocka 18, które nie zdobyły szerszej popularności.
Pomimo że koncepcja podobnej broni regularnie powraca pistolety automatyczne pozostają ślepą uliczką w rozwoju broni automatycznej, ustępując praktyczniejszym pistoletom samopowtarzalnym i maszynowym, nie potrafiąc uplasować się jako sensowne rozwiązanie pośrednie pomiędzy tymi dwiema konstrukcjami.
Zobacz też PDW