Negatywnie oceniał również pracę pańszczyźnianą, uznając pracę przymusową za poniżającą człowieka.
Powstanie listopadowe Podczas powstania listopadowego Brzostowski ponownie podjął służbę wojskową. Początkowo pracował w składnicach uzbrojenia w Suwałkach, a następnie został przeniesiony do Warszawy.
Został przydzielony do sztabu Korpusu Rezerwy dowodzonego przez generała Ludwika Paca. 14 kwietnia 1831 roku mianowano go majorem, pozostawiając przy dotychczasowych obowiązkach, a następnie skierowano do wykonywania zadań zlecanych przez ministra wojny. Brał udział w bitwie pod Ostrołęką, podczas której został ciężko ranny. Za udział w walkach otrzymał Złoty Krzyż Virtuti Militari.
W literaturze pojawia się informacja, że po upadku powstania Brzostowski, obawiając się represji, wyemigrował wraz z innymi żołnierzami i oficerami do Francji i Anglii. Zachował się jednak akt przysięgi na wierność carowi, złożonej przez Brzostowskiego 7 września 1831 roku, z adnotacją o jego wyjeździe do dóbr sztabińskich. Wskazuje to, że po zakończeniu powstania mógł powrócić bezpośrednio do majątku, a późniejsze podróże zagraniczne odbywać legalnie.
Na początku powstania zapisał siostrze Izabeli współwłasność dóbr sztabińskich.