Wiedział, iż ujawnienie światopoglądu skończyłoby się dla niego bardzo poważnymi konsekwencjami, dlatego też napisany przezeń Testament ukazał się dopiero po jego śmierci. Jan Meslier zmarł 17 czerwca 1729 w wieku 65 lat; był jedynym księdzem, który umierając, oskarżył się o to, że wyznawał i głosił religię chrześcijańską.
Umierając, wszystko, co miał, rozdał parafianom. Natomiast trzy manuskrypty spisane jego ręką, a zatytułowane Mój testament ofiarował prokuratorowi Leroux i parafianom.
W 1793 Konwent Narodowy Francji uchwalił wniosek skierowany do Komitetu Oświecenia Publicznego z propozycją wzniesienia pomnika proboszczowi Janowi Meslierowi, „pierwszemu księdzu, który miał odwagę i siłę przekonania, aby wyrzec się błędów religijnych”.
Testament
Rękopis Testamentu, będący dziełem życia Jana Mesliera, znaleziono dopiero po jego śmierci. Sporządzono z oryginału kilka odpisów, które krążyły w XVIII w. po Francji. Pierwsze wydanie dzieła, a właściwie wyciąg sporządzony z Testamentu przez Woltera, miało miejsce w 1762 i zostało natychmiast skazane na spalenie przez parlament paryski.
Wydanie polskie Testamentu w tłumaczeniu Zbigniewa Bieńkowskiego ukazało się w 1955 w serii „Biblioteka Klasyków Filozofii”.