Dzieło Mesliera wielokrotnie było skazywane na spalenie, a różne trybunały ponawiały tę karę. Zachwyceni natomiast Testamentem byli francuscy filozofowie na czele z Wolterem, który często wspominał o nim w swej bogatej korespondencji, nie szczędząc zachwytów pod jego adresem (np. „Jan Meslier musi nawrócić ludzkość. Dlaczego ewangelia jego trafiła do rąk tak niewielu?”). O Meslierze pozytywnie wypowiadali się m.in. Paul d’Holbach, Jean-Jacques Rousseau i Denis Diderot.
Paul d’Holbach w 1772 opublikował fragmenty Testamentu pod nazwą , a w 1789 wyciąg z Testamentu opublikował Sylvain Maréchal pod nazwą .
Światopogląd Meslier uważał, że przyrodą kierują prawidłowości i związki przyczynowo-skutkowe, dlatego przypadek nie może istnieć. Zgodnie z tym twierdzeniem, poznanie natury człowieka może doprowadzić do odkrycia zasad życia społecznego. Całkowicie odrzucał w tej kwestii „pomoc” bożego objawienia czy teologii – do poznania prawdy potrzebny jest rozum i racjonalne działanie. Nawoływał więc do walki z religią, która wspiera despotyczne rządy, zezwala na nadużycia, nierówności i ucisk ludności.