Jedynymi elementami dekoracyjnymi były dwie brązowe płaskorzeźby na frontonie – jedna przedstawiająca Fryderyka w wozie ciągniętym przez parę uskrzydlonych koni, lecącego nad głowami pokonanych wrogów oraz druga gloryfikująca Fryderyka jako księcia pokoju. Przed świątynią znajdować się miał łuk triumfalny zwieńczony kwadrygą. Przed łukiem miały stanąć dwa obeliski, a po drugiej stronie placu kolejne cztery. Przed obeliskami Gilly umieścił dwa pozłacane sfinksy w stylu egipskim. Chociaż projekt Gilly’ego nigdy nie został zrealizowany, to przyczynił się do rozwoju klasycyzmu w Niemczech.
Rysunki Gilly’ego stały się jednak inspiracją dla młodych architektów, m.in. dla Leo von Klenzego. Pod wpływem szkiców Gilly’ego Karl Friedrich Schinkel postanowił zostać architektem i bardzo wcześnie zajął się rysunkiem. Wkrótce Schinkel został uczniem Gilly’ego i jego ojca Dawida, z którymi się zaprzyjaźnił. Wraz z Friedrichem Gillym założył biuro architektoniczne Privatgesellschaft junger Architekten. Od 1798 uczęszczał do ich prywatnej szkoły budownictwa w Berlinie, gdzie podobnie jak inni studenci zamieszkał.