W tym samym roku artysta podjął pracę nad cyklem „Podróże autostopem”, będącym najstarszą i najobszerniejszą serią w jego dorobku. Według katalogu prac artystyKatalog prac Edwarda Dwurnika prowadzonego online przez Fundację Edwarda Dwurnika cykl ten zawiera ponad dwa i pół tysiąca pracFundacja Edwarda Dwurnika. Tematem przedstawień był miejski pejzaż malowany z perspektywy lotu ptaka, z charakterystycznym nagromadzeniem motywów: ludzi oraz elementów architektonicznych. Zainspirowany malarstwem Krynickiego, artysta przejął, a następnie udoskonalił metodę oddawania wedut, opartą na uproszczonym rysunku oraz zastosowaniu plamy barwnej otoczonej ciemnym konturem. W pierwszych pracach z cyklu można zauważyć wyraźne podobieństwa stylistyczne względem kompozycji Nikifora. W kolejnych latach, Dwurnik stopniowo dodawał kolejne komponenty, nadając zabudowie trójwymiarowość oraz wprowadził repertuar motywów, który nie występował w twórczości rysownika z Krynicy.  W latach 90., w ramach cyklu powstały także dwie nieoficjalne pod-serie: „Miasta diagonalne” i „Niebieskie miasta”Cykl: Podróże autostopem, dostęp: 10.06.2025. Cykl „Podróże autostopem” jest opatrzony numerem dziewiątym i nie należą do niego przedstawienia Warszawy, której krajobrazom artysta poświęcił oddzielny cykl o numerze jedenastym zatytułowany „Warszawa”.